బాలానందం! బ్రహ్మానందం!! మార్కెట్ తెలియని మహదానందం!!!

 (దమ్ముఆనందం ఇప్పుడుందా మీలో......!?

ఈ ఫోటోలలో కొన్ని పెద్దరాజు సురేష్ గారి ప్లస్ ప్రొఫైల్ నుండి మరికొన్ని ఇతరుల ప్రొఫైల్స్ నుండి సెకరించి ఇక్కడ ఉంచుతున్నాను. బాల్యంలో ఉండే ఆనందం తరువాత జీవితంలో ఉండదు. జీవితాంతం బాల్యంలా గడపగలిగే అవకాశం ఉండదు కదా? అవకాశం ఉన్నా డబ్బుతో ప్రతీదీ ముడిపడి ఉన్న ఈ వ్యవస్థలో మనిషికీ అన్నీ అవస్థలే. కనుక మనకు బాల్యంలోలా ఆనదంగా ఉండే లేదా గడపగలిగే దమ్ము ఉందా!? ఆలోచించండి. బాల్యంలో ఉండే ఆనందానికి గుర్తుగా ఉండే కొన్ని ఫోటోలను ఇక్కడ ఉంచుతున్నాను. 

ఈ హాయి.. స్నేహం... దమ్ము పెద్దయ్యాక  ఉండవెందుకని?  
బ్రతకడానికీ ---- జీవించడానికీ తేడా ఇదేనా !? 
ఇప్పుడిలా (పెద్దవారికి మాత్రమే) ఆడే దమ్ము ఉందా మీకు?  
జూనియర్  ఎన్‌.టీ.ఆర్  తో సహా ఎవరికుందా దమ్ము? 

దెబ్బకాయ్.....! గోలీ కాయ్!! 

బడీ లేదు! గుడీ లేదు! ప్రకృతివనరులే హాయ్! హాయ్!

నే చేయలేనా!? I CAN DO IT యార్!

ఎయ్! చిందెయ్!! ఆనందో బ్రహ్మ!!

బుడి బుడి బుడుగుల నడకలు!

బతుకమ్మకు ముందాడే బొడ్డెమ్మ ఆట

దస్తీ బిస్తీ

తాటిముంజల బండ్లు

ఖో  ఖో 

*Re-published
Reactions:

Post a Comment

  1. దొరుకుతున్నాయ్ కొండలరావు గారూ.... పది గోళీలు, ఖరీదైన పేకింగ్లో , గిఫ్ట్ షాపుల్లో చుక్కలు కనిపించే రేట్ కి అమ్ముతున్నారు.

    ;)

    ReplyDelete
  2. హ హా...భలే ఉందండీ ఫొటో...మా చిన్నప్పుడు ఇప్పుడు పిలకాయల్లా జేబుల్లో సెల్ ఫోన్లూ, కెమెరాల్లేక మా ఫ్రెండ్స్ తో ఇలా చూసుకోలేకపోయాం...అయితేనేం ఎవరో భలే తీశారు, అప్పటి మా ఫ్రెండ్స్ తో మా గోళీలాట ని ;)
    ఇక "బస్తీ మే సవాల్" అంటూ దమ్మున్న పెద్దవాళ్ళంతా పుస్తకాల్తో రొప్పుతున్న పిల్లల్ని ఆటలకి పిలిచి, కంప్యూటర్ గేముల్లో ఎలాగూ గెలవలేం కదా అని కసి తీర్చేసుకుంటే ;)

    ReplyDelete
  3. @ రాజ్ కుమార్ గారికి , @ చిన్ని ఆశ గారికి కామెంట్ కు ధన్యవాదములు.

    పిల్లల్లు సహజమైన ఆటపాటలతో ఎదిగితేనే సమస్యలను తట్టుకునే నాయకత్వలక్షణాలు అలవాటవుతాయి.

    కానీ నేటి కార్పోటీకరణ విద్యాలయాల్లో పిల్లలను బందెల దొడ్లలో గొడ్లను కుక్కినట్లు కుక్కి వారిలోని సృజనాత్మకతను చంపేస్తున్నారు.

    కెరీరిజం మోజులో తల్లిదండ్రులు కూడా పిల్లల లో సహజత్వాన్ని - నైతిక మానవతా విలువలను పెంచాలనే విషయాన్ని మరచిపోతున్నారు.

    అందుకే పెద్దలకు దమ్ముందా? అని సరదాగా అడగాలనిపించి ఈ ఫోటోను షేర్ చేశాను.

    పెద్దలకు ఆ దమ్ము పెరగాలనీ - ప్రభుత్వానికి విద్యను కార్పోటీకరణనుండి బంధవిముక్తం చేసే దమ్ము పెరగాలనీ ఆశిద్దాం !

    ReplyDelete
  4. సూపర్...చాలా బాగా చెప్పారు కొండలరావు గారు...చివరలో మీరన్న మాటలు నిజంగా జరగాలని ఆశిద్దాం!
    Best Wishes,
    Suresh Peddaraju

    ReplyDelete
  5. అలాగే సురేష్ గారు. ఈ పోస్టుకు కారకులయిన మీకు కృతజ్ఞతలు.

    ReplyDelete
  6. నాకుంది బాబు....ఎదురుగా ఆడేవాల్లకి అది ఉండేది కాదు అప్పట్లో
    ఇపుడు కూడా అంతే లెండి...ఎందుకు వచ్చిన బాధ అని గెలుపు ఇచ్చి వెళ్లి
    పోతుంటారు..భలే ఫోటో వేసారు ))

    ReplyDelete
  7. :)))) హమ్మయ్య! దమ్మున్నవాళ్ళు ఇప్పటికి ఒక్కరు వచ్చారన్నమాట. కామెంట్ కు ధన్యవాదములు శశికళగారూ!!

    ReplyDelete
  8. నేను రెడీ ..అండీ!! ఈ మధ్యే బ్లాగ్లో కూడా వ్రాసాను. గురి చూసి బరిలో కువ్వ ని కొడితే చెల్లా చెదురు అవ్వాలి. తొండి ఆట ఆడితే.. నుదుటున బోట బొటా రక్తం కారాలా! అది.. ఆట:)))

    ReplyDelete
  9. :))) అవును వనజ గారూ ! పెద్దలందరూ డబ్బు సంపాదన - కెరీరిజం మోజులో పడి మన సంస్కృతిని మంచి ఆట పాటలను మరచి పోతున్నారు. పిల్లలను కూడా వాటికి దూరం గా పెంచుతున్నారు. అందుకే మనసులు కలుషితమవుతున్నాయి. చందమామను మనసారా చూడలేని రోజులివి. ఈ విధానం మారాలి. అందరూ కలసి ఉండే ఆటలు - సంస్కృతిని పెంచాలి. అపుడు కొంతైనా మనసుల లో ఏర్పడిన మాలిన్యం తగ్గుతుంది. కామెంట్ కు ధన్యవాదాలు.

    ReplyDelete
  10. చిన్ననాటి గోలీలాటను గుర్తుకు తెచ్చారండి!ఆ picture చూస్తూ ఉంటె మేమాడుకున్న గోలీలాట
    గుర్తొచ్చిందండీ!an excellent collection.ఇప్పుడా దమ్ము ఎవరికి లేదనీది వాస్తవ మండి.
    "పెద్దలకు ఆ దమ్ము పెరగాలనీ - ప్రభుత్వానికి విద్యను కార్పోటీకరణనుండి బంధవిముక్తం చేసే దమ్ము పెరగాలనీ ఆశిద్దాం !"
    మీ మా ఆశ నెరవేరాలని ఆశిద్దాం.

    ReplyDelete
    Replies
    1. స్పందనకు ధన్యవాదములు హరి గారు. మన విద్యా వ్యవస్థలో - సమాజం లో ఆ మార్పులు రావాలని కోరుకుందాం.

      Delete
  11. సూపరండి. ముఖ్యంగా ఆ చివరి GIF చిత్రం. ఇప్పటికీ రోడ్డుమీద ఎక్కడైనా మడుగు కనిపిస్తే వదలను. ఆ బుడతడు చూసారా, leash ని ఎంత జాగ్రత్తగా నేలమీద పెట్టాడో.

    ReplyDelete
    Replies
    1. :)) అయితే మీకు దమ్మున్నట్లే కిషోర్ గారు.

      Delete
  12. చాలా, చాలా బాగుంది. కాకినాడ బీచ్ లో ఆడుకుందాం వచ్చేయండి.నా దగ్గర గోళీలున్నాయి.

    ReplyDelete
    Replies
    1. కాకినాడ బీచ్ లో గోళీలు డొర్లుతాయంటారా?... చౌదరి గారూ! :)

      Delete
  13. ఇప్పుడు నాకు 48 ఏళ్లు. ఇప్పటికీ మా ఇంటికి ఏవరైనా చిన్నపిల్లలు వస్తే వాళ్లతో దాగుడుమూతలు, పరుగుపందేలు ఆడుతూనే ఉంటాను. (ఎప్పుడూ దొరికిపోతాను, పందెంలో ఓడిపోతాను. అది వేరే సంగతి)

    ReplyDelete
    Replies
    1. నిజంగా అదృష్టవంతులు, అభినందనీయులు పూర్ణప్రజ్ఞాభారతి గారు. వీలయిననతమేరకు అలా చేయడమే మంచిది. సహజంగా పిల్లలతో ఆటలేంటనే పుల్ల విరుపులకు భయపడి, అలా చేయడం తప్పనుకుంటూ , పిల్లలని విసుక్కుంటుంటాం. ఒక్కోసారి పిల్లలలోని సృస్జనాత్మకతకు ఇది ఆటంకంగా ఉంటుంది. పని లేనప్పుడు పిల్లలతో గడపడం మానసిక ఉల్లాసానికి ఉపకరిస్తుంది. అది మంచి అలవాటేనని నా అభిప్రాయం. మీరు ఓడిపోయి పిల్లలను గెలిపించడం ద్వారా మీరు ఆనందమే పొందుతున్నారనుకుంటాను :)

      Delete
  14. ఇక్కడ కూడా బాయ్స్ ఆటలగురించే పెట్టారేమిటి సార్. గాళ్స్ కూడా అప్పుడపుడు ఈ ఆటలు ఆడినా వాళ్ళ ఆటలు వాళ్ళకు వున్నాయిగా. అవికూడా ప్రస్తావించి వుంటే ఇంకా బాగుండేది. నేనైతే మా పాప కాలేజ్ హాస్టల్ నుండీ వచ్చాక సెలవల్లో అచ్చంగిల్లాలు ఆడుకుంటాం. గడియారం ఆటవంటివికూడా ఆడిస్తా.అవన్నీ మన బాల్యస్మృతులను గుర్తుకుతెస్తాయ్,ఆ ఙాపకాలలో సేదతీరుతాంకదా. ఎవరికి వారి బాల్యం బంగారం.ఎవరో కవి అన్నట్లు "వేల కోట్లు వద్దంటా,నా బంగారు బాల్యం నాకిమ్మంటా" అనేది అక్షరాలా సత్యమే కదాండీ.చివరి పిక్ చాలా బాగుంది.

    ReplyDelete
    Replies
    1. మీ కామెంటులో సూచించిన లోపాన్ని గుర్తించాను లక్ష్మీస్ మయూఖ గారు. మీరు చెప్పినంతవరకూ నాకు తోచలేదు. అలాంటి పిక్చర్స్ దొరికినప్పుడు తప్పక జత చేస్తాను. " వేలకోట్లు వద్దంటా.. బంగారు బాల్యం నాకిమ్మంటా " అనేవాళ్లు తగ్గుతున్నారనుకుంటానండీ. బాల్యాన్ని కెరీరిజపు మాయలో బందీ చేస్తున్నారనిపిస్తోంది.

      Delete
  15. ఆటల్లో మంచి పోరాట పటిమవుంటుంది,దెబ్బ తగిలినా పట్టించుకోం!
    ఇవ్వాళ ఆత్మహత్యలు చేసుకునేవాళ్ళలో అది లేదు,గమనించారా?

    ReplyDelete
    Replies
    1. ఆటల్లో పోరాట పటిమ నేర్పే మాట నిజం హరి గారు. పాఠాలతో పాటు పాఠశాలల్లోనూ, గ్రామాలలోనూ నాడు అనేక ఆట పాటలు చిన్నప్పటి నుండే వ్యక్తిత్వాన్ని నిర్మించేవిగా ఉండేవి. నేటి బిజీ గజిబిజి జీవితాలతో పాటు విద్యా విధానమూ లోప భూయిష్టంగా ఉన్నది. టీవీలు , మొబైల్స్ పెరగడమూ కూడా నాటి సాంప్రదాయాల లోని మంచి కనుమరుగవుతున్నది ఆటలతో సహా.

      Delete

* మీ వ్యాఖ్యలు తెలుగులోనే వ్రాయండి
* పోస్టుతో సంబంధంలేని, సంయమనం లేని, ఎవరికీ ఉపయోగం కాని వ్యాఖ్యలు వద్దు.
* నింద వేరు - విమర్శ వేరు, ఎవర్నీ గాయపరచకుండానే విమర్శించవచ్చు.
* పుల్లవిరుపుగా తీసిపారేయటం వల్ల అసహనం ఉపశమిస్తుందేమో, ఒరిగేదేమీ లేదు.
* ఏదైనా నచ్చకపోతే ఎందుకు నచ్చలేదో కాస్త సున్నితంగా, విశదంగా చెప్పండి. .
* అనవసర వ్యాఖ్యలు తొలగించబడతాయి.
* తెలుగులో వ్రాయటానికి ఈ బాక్సులో ఇంగ్లీష్‌లో టైప్ చేయండి.
* మద్యలో ఇంగ్లీష్ పదాలు టైప్ చేయాలనుకుంటే CTRL+G నొక్కండి.
* మరల తెలుగుకోసం కూడా CTRL+G ఉపయోగపడుతుంది.
* తెలుగులో వచ్చిన మేటర్ ని కాపీ చేసి క్రింద కామెంట్ బాక్స్ లో ఉంచడం ద్వారా మీ కామెంట్ పబ్లిష్ అవుతుంది.

అధ్యయనం ఆధ్యాత్మికం ఆరోగ్యం ఆర్ధికం ఇంటర్వ్యూ ఎన్నికలు కత్తెరింపులు కథ కవిత కార్యక్రమాలు కుటుంబం కులం చట్టం-న్యాయం చరిత్ర చర్చావేదిక జనవిజయం జై గొట్టిముక్కల తెలంగాణా పునర్నిర్మాణం తెలుగు-వెలుగు నమ్మకాలు-నిజాలు నరసింహారావు మద్దిగుంట నవ్వుతూ బ్రతకాలిరా నా ప్రయాణం నా బ్లాగు అనుభవాలు నాకు నచ్చిన పాట నేను చదివిన పుస్తకం నేర ప్రపంచం నేరాలు-ఘోరాలు పత్రికా స్వేచ్చ పరిపాలన పరిశోధనలు పర్యావరణం పల్లా కొండల రావు పల్లె ప్రపంచం పల్లె సమస్యలు పిల్లల పెంపకం పురస్కారాలు పోరాటం ప్రకృతి జీవన విధానం ప్రజ ప్రజ వ్యాసములు ప్రజా రవాణా ప్రభుత్వ పథకాలు ప్రముఖులు ప్రవీణ్ కుమార్ ప్రశ్న ఫన్నీ ఫోటోలు బాల్యం బుల్లితెర బ్లాగు ప్రపంచం భారతరత్న భారతీయం భారతీయ సంస్కృతి భావ ప్రకటన భావప్రకటన భాష భూగోళం మంచి అలవాట్లు మంచి పాటలు మతం మంతెన వీడియోలు మధుర గీతాలు మల్లంపల్లి స్వరాజ్య లక్ష్మి మహనీయులు మహిళ మానవ వనరులు మానవ సంబంధాలు మానవ హక్కులు మానవహక్కులు మార్కెటింగ్ మార్క్సిజం మీడియా మెదడుకు మేత మెరాజ్ ఫాతిమా మేగజైన్ మేగజైన్ ప్రమోషన్ యువత యోగా రమేష్ బండారు రాజకీయం రాజ్యాంగం రామకీర్తనలు రాష్ట్ర విభజన రిజర్వేషన్లు రేగింగ్ లింక్స్ వార్త-వ్యాఖ్య వార్తలు వి. శాంతి ప్రబోధ వికాసం విగ్రహాలు-ఆగ్రహాలు విజ్ఞానం విద్య విద్యా విధానం వినోదం వీడియోలు వృక్షో రక్షతి రక్షిత: వృద్ధాప్యం వెంకట రాజారావు.లక్కాకుల వెబ్ మీడియా వేమన పద్యాలు వ్యక్తిగతం వ్యక్తిత్వ వికాసం వ్యవసాయం శుభాకాంక్షలు శ్యామలరావు తాడిగడప సమాజం సంస్కృతి సహాయం సాహిత్యం సినిమా సైన్స్ స్పూర్తి
 
Top