• ‘సింపథీ’ వదిలిసిద్ధాంతాల’ రూపకల్పన చేయడం సబబా?
  • వ్యక్తిగత దాడులు, హత్యలు సమస్యలను పరిష్కరిస్తాయా?
  • రెవెన్యూలో మాత్రమే అవినీతి ఉన్నదా?
  • మూలాలపై పోరాడాల్సిన బాధ్యతను విస్మరిస్తే ఎవరికి నష్టం?

మనింట్లో తిరుగుతున్న ఆడబిడ్డలా ఉంది. ఇద్దరు పసి కూనలు. పండంటి కాపురం. అందులో కార్చిచ్చు. అమానుషంగా ఆమెను హత్య చేసిన వాణ్ణి నిలువునా పాతరేయాలని, పెట్రోల్ పోసి అదే విధంగా తగలేయాలని ఆవేశం తన్నుకురావాలి. మనిషై పుట్టినవాడికి, మానవత్వం ఉన్నవాడికి ఎవడికైనా ఇలాగే అనిపిస్తుంది. కానీ….. తహశీల్ధార్విజయారెడ్డి పై పెట్రోల్ దాడి చేసినపుడు సమాజంలో అధికశాతం మంది తటస్థంగా స్పందిస్తున్నారు. ఎంతో భవిష్యత్తు ఉండి, ఉన్నత శిఖరాలు అధిరోహించే అవకాశం ఉండి, ఒక నోబుల్ ప్రొఫెషన్ అయిన టీచర్ ఉద్యోగం నుంచి వచ్చిన మహిళ పై అమానుషంగా దాడి జరిగితే, చూడ్డానికి కూడా సాహసించలేని కిరాతకమైన హత్య జరిగితే దాన్ని ఒక ముందడుగుకు మైలురాయిగా భాష్యం చెప్పే స్థాయికి మానవ వ్యక్తిత్వం పునరుద్దరించబడింది అంటే పురోగమనం దశకు చేరుతోంది? ఒక్కకోతికి గాయమైతే వంద కోతులు కాపలా కాసే ఘటనలు చూస్తూ ఎంతో ఎదిగిన సంఘ జీవితంలో ఉన్న మనం ఒక మహిళను నిలువునా పెట్రోల్ పోసి నిప్పంటిస్తే ముక్తకంఠంతో ఖండిరచాల్సింది పోయి ఇంతగా అనుమానిస్తూ ఆలోచించాల్సిన అవరసరమా?! భిన్న కోణాల్లో వ్యక్తీకరించాల్సిన సమయమా?! అనే ప్రశ్నకు సమాధానమే వ్యాసం.

                గుర్తుందా…. 2008లో వరంగల్లో ఇద్దరు ఆమ్మాయిలపై యాసిడ్ దాడి చేసిన ముగ్గురిని ఎన్కౌంటర్ చేసిన సంఘటన. స్వప్నిక, ప్రణీత అనే ఇద్దరు ఇంజనీరింగ్ అమ్మాయిలపై శ్రీనివాస్‌, అతని ఇద్దరు స్నేహితులు యాసిడ్ దాడి చేశారు. కేవలం ప్రేమ వ్యవహారమే కారణం కాదు… అక్కడ తనను మోసం చేసింది అనే కోణం కూడా ఉంది. స్వప్నిక తండ్రి ఊరికి దూరంగా ఉంటాడు. స్వప్నిక, శ్రీనివాస్ ప్రేమ వ్యవహారం తల్లికి తెలుసు. అది చాలా దూరం వెళ్లింది. క్రమంలో శ్రీనివాస్ తనను తాను నిలువు దోపిడి చేసుకున్నాడు. స్వప్నిక వేరే వారితో చనువుగా ఉంటుంది, దీనికి ప్రణీత సహకరిస్తుంది. అనుమాన విష బీజం నాటుకుంది. తన ఆస్థి అనుకున్నది అది వేరే వారికి దక్కుతుంది అని భయపడ్డాడు. భరించలేకపోయాడు. స్నేహితుల సాయంతో మనది కాకుంటే మసి కావాలనే సూత్రంతో అమ్మాయి పై యాసిడ్ కుమ్మరించాడు. ఆవేశంతో, అనాలోచనతో, క్షణికావేశంతో చేసిన పని. అందులో స్వప్నిక 50 శాతం పైగా గాయాలై మృత్యువుతో పోరాడి తనువు చాలించింది. ప్రణీత జీవశ్చవంలా బతికి బయటపడింది. సంఘటన యావత్ తెలుగు రాష్ట్రాన్ని కుదిపేసింది. నిందితులను నిలువునా పాతరేయాలని డిమాండ్ వచ్చింది. మహిళా సంఘాలు, విద్యార్ధి సంఘాలు రోడ్డెక్కాయి. టీవీల్లో చర్చలు, పత్రికల్లో ప్రధాన శీర్షికలు. ఫలితంగానే ఎస్పీ సజ్జనార్ 25ఏళ్ల లోపు ఉన్న ముగ్గురిని మామునూర్ అడవుల్లో ఎన్కౌంటర్ చేసి చంపారు. తప్పించుకుని వెళ్తుంటే కాల్చి చంపామని ప్రకటించారు. వరంగల్లో అదాలత్ ఎక్కడుంది ? జైలు ఎక్కడుంది ? పోలీస్ జీపు మామునూర్ ఎందుకు వెళ్లింది ? చేతికి భేడీలు వేసి ఉన్న విచారణ ఖైదీలు, పోలీసులను తప్పించుకొని పారిపోవడం సాధ్యమేనా ? అని ఒక్క మానవ హక్కుల సంఘం నోరు మెదపలేదు. కారణం ప్రజలలో అప్పటి డిమాండ్ అలాంటిది. అంతకు మించి సత్వర న్యాయం, ఫాస్ట్ట్రాక్ లేదనుకున్నారు. కథ ముగిసినా కన్నీరు మిగిలినా విచారించకుండానే, విచారం లేకుండా ఇరు కుటుంబాల్లో విషాద న్యాయం మిగిలింది.

తాజాగా ఫిబ్రవరిలో వరంగల్లో రవళి అనే అమ్మాయి పై అవినాశ్ అనే విద్యార్ధి పెట్రోల్ పోసి నిప్పంటించాడు. తనతో చనువుగా ఉన్న ఫోటోలు రిలీజ్ అయ్యాయి. తనను ప్రేమించి వాడుకొని మరొకరితో చనువుగా ఉంటుందనే కోపంతో ఘాతుకానికి ఒడి కట్టాడు. ఇప్పుడు అంత పెద్ద ఆందోళను లేవు, ఎన్కౌంటర్లు లేవు, రెండు రోజుల్లో సమసిపోయింది.

ఇదే సమయంలోతిన్నావా సృజనా అంటూ ఒక ఆడియో రిలీజ్ అయిందిఅందులో ఒక కుర్రాడు అమ్మాయిని పచ్చి బూతులు తిట్టే ఆడియో అది. కుటుంబాల్లో ఆడపిల్లలు ఎక్కడ వింటారో అని భయపడేంత వికృతంగా ఒక మగ పిల్లాడు లైంగిక విశృంఖలతను ఉచ్చరిస్తూ మాట్లాడిన మాటలు విపరీతంగా పాపులర్ అయ్యాయి. ‘నాకొద్దు.. నాకొద్దూ.’ అంటూ టీవీ షోల్లో, డీజేల్లో చోటు సంపాదించాయి. ఆఖరుకు గణేష్ మండపాల్లో  భజనల్లో కూడా అంత నీచమైన మాటలు చోటు చేసుకున్నాయి. ఎటు వెళ్తున్నాం మనం..! మన సంస్కృతి?!

                పై మూడు సంఘటనలకు ఎం.ఆర్.ఓ విజయారెడ్డి పై పెట్రోల్ పోసి చంపడానికి సంబంధం ఏంటి? అని అనుకోవచ్చు. కానీ ఏకసూత్రత ఉంది. ధనం, మానం, ప్రాణం, పదవీ, ఆభరణం వీటికోసమే యుద్ధాలు జరిగాయి. ప్రాణాలు పోయాయి. ‘‘మన సొంతం అనుకున్నది పరులపాలు అవుతుంది అనుకుంటే తట్టుకోలేరు’’. తనను తాను చంపుకోడానికైనా, ఎదుటివారిని చంపడానికైనా వెనకాడరు. పిరికివాడు, పోరాడలేని వాడు, ఆశలు కోల్పోయిన వాడు, నిరాశతో తనను తాను అంతం చేసుకుంటాడు. కాస్త గుండె ధైర్యం ఉన్నవాడు సామ,ధాన, భేద, దండోపాయాలను ఆచరిస్తాడు.

                ప్రేమ వ్యవహారంలో జరిగిన దాడికి జనాలు ఒక సూత్రీకరణ చేస్తారు. పిల్లలను అదుపులో పెట్టాలి. వారి పై కన్నేసి ఉంచాలి. చెడు తిరుగుళ్లకు దూరంగా ఉంచితే ఇలాంటివి జరగవు అని చర్చించి వదిలేస్తారు. కానీ సూర్యోదయం తరువాత హార్మోన్లు వాటి పని అవి చేస్తాయి. ఇక్కడ విజయారెడ్డి హత్య జరిగిన మరుక్షణం భిన్న కోణాల్లో చర్చ జరుగుతోంది. అందులో ప్రధానమైన విషయం తాను బదిలీకి దరఖాస్తు పెట్టుకోవడం. సాధారణమ్గా అంత మెయిన్ సెంటర్, పొటెన్షియల్ సెంటర్కు ఉద్యోగం కావాలని వేయించుకుంటారు. ఎవరూ ఆ సెంటర్ నుండి వెళ్లాలని కోరుకోరు. అలాంటిది విజయారెడ్డికి ఎన్ని రాజకీయ వత్తిళ్లు, ఎన్ని చేయకూడని పనులు తన చేతితో చేయాల్సి వస్తుందనే ఇబ్బందితో బదిలీకి పెట్టుకొని ఉంటుంది?

విజయారెడ్డి హత్యోదంతంతో సింపతీ కంటే సిద్ధాంతాలే ఎక్కువయ్యాయి. ఇంకో నల్గురిని ఇలాగే పెట్రోల్ పోసి తగలబెడితే ఎమ్మార్వోలకు భయం ఉంటుందని ఒకరంటే, అలా తగలబెడతారో ఏమో అని భయపడ్డ ఎమ్మార్వో ఒకరు ఆంధ్రాలో ఏకంగా డోరుకు తాడు బిగించుకొని డ్యూటీ చేస్తోంది. అయ్యో పాపం….! అని సానుభూతి చూపని పరాకాష్ట దశకు చేరుకుంది రెవిన్యూ వ్యవస్థ. విజయారెడ్డి హత్యకు నిరసనగా కూర్చున్న ఓ వీ.అర్.ఓని తమవద్ద తీసుకున్న లంచం తిరిగి ఇవ్వమని ఓ మహిళ కోరుతుంటే నోరు మెదపలేక అక్కడున్న రెవెన్యూ సిబ్బంది లేచి పోవాల్సిన దుస్థితి. ఈ వీడియో సామాజిక మాధ్యమాలలో వైరల్ అయింది. వీఆర్ స్థాయి నుంచి ఆర్డీవో స్థాయి వరకు, సిబ్బందిలో ఎవరికి అవకాశం ఉన్న మేరకు వారు దోచుకోడానికి అలవాటు పడ్డారు. స్థిరాస్థి వ్యాపారులు తమకు పని తొందరగా కావాలని తృణమో, ఫణమో చేతిలో పెట్టి చేసే అలవాటు సంప్రదాయంగా మారి పేద రైతు దగ్గర కూడా చేయిచాపే స్థితికి దిగజారారు ఉద్యోగులు. దీనికి తార్కాణమే రోజు రోజుకూ ఏసీబీకి దొరుకుతున్న వీఆర్ఓలు, సర్వేయర్లు. ఒక కానిస్టేబుల్ అవినీతికి ప్పాడ్డాడంటే అతనికి నాలుగు కాసులు వస్తాయి. నిందితుడికి కొంత ఊరట ఉండొచ్చు. ఇంకా ఇతర వ్యవస్థల్లో జరిగే అవినీతి వల్ల వ్యవస్థాగత నష్టాలు ఉన్నప్పటికీ ఒక కుటుంబాన్ని రోడ్డున పడేసే అవినీతి మాత్రం కేవం రెవిన్యూ శాఖదే. కూర సురేశ్ తాను తల్లిలా నమ్ముకున్న భూమి గద్దల్లాంటి పెద్దమనుషులు ఎగరేసుకుపోతున్నారనేది వాస్తవం. దీంట్లో పెద్ద చేతులు ఉండటం, రెవిన్యూ యంత్రాంగాన్ని కట్టుకొని రికార్డు మార్చి కోర్టు గుమ్మం తొక్కిస్తున్నారు. కోర్టు కేవలం రికార్డు చూసి మాత్రమే తీర్పు నిస్తుంది. రికార్డు ట్యాపరయ్యాయనే విషయాన్ని నిరూపించగలిగే సత్తా సామాన్యుడికి ఉండదనేదే రెవెన్యూ గద్దల తలంపు. కోర్టులో తీర్పు రావాలంటే రెవిన్యూ యంత్రాంగం ఇచ్చే రిపోర్టే కీలకం. అందుకే ఎమ్మార్వోను కాళ్లా వేళ్లా పడి బతిమాలాడు. సాధ్యం కాదు అన్న మాట అతనిలో దండోపాయాన్ని లేపింది. అందుకే తనను తాను అంతం చేసుకున్నా ఫర్వాలేదు, అనే క్రమంలోనే ఎమ్మార్వో పై అమానుష దాడి. దాడి తర్వాత ఎమ్మార్వో కుటుంబం కంటే ఎక్కువ ఆమె ఇల్లు మాత్రమే వైరలయ్యింది.

                ఇది కేవలం ప్రభుత్వ విధానాలు చేసిన హత్యగా సూత్రీకరిస్తున్నవారూ ఉన్నారు. విషయాన్ని కూడా పూర్తిగా కొట్టేయలేం. కానీ ప్రభుత్వం భూ ప్రక్షాళణ పెట్టిన ఉద్దేశ్యమే వివాదాలను దూరం చేయాలని, కానీ తెరవెనుక రాజకీయాలు ప్రజలకు తెలియదు. ప్రభుత్వ విధానాల్లో అధికారులకు వెలు వంకర పెట్టే అవకాశాన్ని చేతిలో పెట్టింది. అందుకే ప్రతి మండలంలో అధికారులు వేలు వంకర పెట్టి వెన్న కోసం పాకులాడుతున్నారు. అదే వెన్న పెట్రోలుగా మారి మంటలు రేపి ఆహుతి చేస్తుందన్న నిజాన్ని తెలుసుకునే లోపు జరగాల్సిన నష్టం జరిగిపోయింది. అవినీతి ప్రజామోదంగా మారింది. గుడ్ విల్ ఇవ్వడం పేషనయ్యింది. అది కాస్తా నియమంగా మారింది. బిచ్చగాడి బొచ్చెను సైతం వదలని పతాక స్థాయికి చేరింది. ఎంపీ కావచ్చు, ఎమ్మెల్యే ఎన్నికు కావచ్చు, సర్పంచి ఎన్నికలు కావచ్చు, ఆఖరుకు వంద రూపాయలు సంపాదించలేని వార్డు మెంబరు ఎన్నికకు ఓటేయాలన్నా చేయిచాచే సంప్రదాయాన్ని ఒంట బట్టించుకున్న తరం మనది. ఈ స్థితిలో అవినీతిని ఎలా ప్రశ్నిస్తావు? యధారాజా.. తదా ప్రజా… అంటారు పెద్దలు. రాజే తనను ఎన్నుకోవడానికి డబ్బు కుమ్మరిస్తుంటే ఏరుకోడానికి ఎగబడే జనం పారదర్శకత ఎలా కోరుకుంటారు. నియోజక వర్గంలో ఎమ్మెల్యే అభ్యర్దికి అవకాశం లేక డబ్బు పంచకుంటే తన ప్రచార కార్యాలయానికి వచ్చి ప్రజలు ధర్నా చేసిన ఘటన, ప్రజల్లో అవినీతి స్థాయిలో పాతుకు పోయిందో తెలపడానికి నిదర్శనం. ముందు నీవు పరివర్తన చెందు. తర్వాతే ఎదుటివారిలో మార్పు కోరుకో అన్న ఆర్యోక్తిని మరచి. పక్కింట్లో భగత్సింగ్ పుట్టాలిమనింట్లో టాటా బిర్లాలు పుట్టాలి అనుకునే అనువంశిక లక్షణాలు మనలో ఉన్నంతకాలం, విజయారెడ్డిలు అగ్నికి ఆహుతి అవుతారు. అన్నదాతలు పురుగు మందుతో పునీతం అవుతారు. మనం మట్టి మనుషులం. ఒట్టి మనుషులం.

          కేవలం రెవెన్యూ అధికారులలో మాత్రమే అవినీతి ఉన్నట్లు పాలకులు భ్రమలు కల్పిస్తున్నారు. ఎక్కువ అవినీతికి రెవెన్యూలో అవకాశం ఉన్నదన్న మాట నిజం. దీనిని సంస్కరించాల్సిందే. అంతకంటే ముందు అవినీతికి మూలాలను సంస్కరించాలి. నాయకులు డబ్బుతో ఓట్లు కొనుక్కోవడం…. ఆనక పెట్టుబడికి పదింతల లాభాన్ని ఆర్జించడానికి వ్యవస్థలను వాడుకోవడం… ఈ దుస్తితిని ప్రజలు వేడుకలా చూడడం, అవినీతిలో తామూ భాగస్వామ్యం కావడం అనే దుస్తితి మారాలి. మార్చాలి. ప్రజాపోరాటాలు సమైక్యంగా జరగాలి. మేథావులు ప్రజలను చైతన్యపరచాలి. సంఘటిత పోరాటమే మార్గమని దారి చూపాలి. వ్యక్తిగత దాడులు, హత్యలతో అవినీతి ఆగుతుందనుకోవడం సినిమాలలో మాత్రమే సాధ్యం. అది ఆచరణీయమూ, అనుసరణీయమూ కాదు.
- Palla Kondala Rao

Post a Comment

 
Top